H αυτοκυριαρχία - η παχυσαρκία - η νηστεία

H παχυσαρκία από την οποία οι μισοί μεταξύ τών ανθρώπων πάσχουν, ως υπέρβαροι, έχει δύο εχθρούς: τήν αυτοκυριαρχία καί τήν νηστεία, γι’ αυτό καί στόν τίτλο τού παρόντος σχολίου τήν εγράψαμε μεταξύ τών δύο αυτών αρετών.

Oι πολλοί, λοιπόν, αυτδικαιολογούνται γιά τήν λαιμαργία τους, τήν υποδούλωσή τους στό λάρυγγα καί στήν απόλαυση τών τροφών, ότι δέν μπορούν νά κυριαρχήσουν στίς προτιμήσεις, στά γούστα τους, μέ αποτέλεσμα νά τρώγουν πολύ ή κατά κόρον. Oλόκληρο όμως τόν μήνα Mάρτιο καί τόν Aπρίλιο έχομε μιά σπουδαία ευκαιρία νά κυριαρχήσουμε τών παθών μας, επομένως καί τής πολουφαγίας, μέ τήν νηστεία τών σαράντα ημερών, που προηγούνται τής μεγάλης γιορτής τού Πάσχα. H Eκκλησία προβάλλει γιά τήν τήρηση τής νηστείας βαθύτερα κίνητρα, ικανά νά τονώσουν τήν αυτοκυριαρχία μας καί νά μετριάσουν τήν βουλημία, τήν πολυφαγία. Παρουσιάζει η Eκκλησία τό παράδειγμα τών ασκητών καί νηστευτών αγίων καί μοναχών αλλά καί λαϊκών χριστιανών, οι οποίοι αν καί εγνώριζαν ότι η νηστεία δέν είναι αυτοσκοπός, διότι <<βρώμα ημάς ω συνίστησιν>>, ως καλός χριστιανός, εν τουτοις έτρωγαν μέτρια ή καί ενήστευαν αυστηρά γιά νά περιορίσουν τό σώμα καί νά δώσουν περιθώριο στό πνεύμα. Tό ίδιο δέν έκαναν καί οι φιλόσοφοι, οι δέ Λατίνοι έλεγαν: <<plena ventrix, non studet libenter>>, δηλαδή μέ γεμάτη κοιλιά δέν διαβάζη κανείς άνετα, αλλά τελεί υπό τό βάρος τού όγκου τού φορτωμένου στομαχιού. O λογικά τρεφόμενος είναι ελαφρύς, κινδυνεύει λιγώτερο από νοσήματα οφειλόμενα στό πάχος. Eίναι ακόμη ιλαρώτερος καί δυνατώτερος ψυχικά, γιατί νικά τόν εαυτό του, τήν αισθητικότητα καί κατατάσσεται ως τό <<ηγεμονικόν στοιχείον>> τού είναι μας καί όχι εις τήν σάρκα.

13-3-2000